ณ เวลานี้ อาจมีใครสักคน...

กำลังปวดร้าว เดียวดาย...และก้าวผ่านช่วงเวลาอันโหดร้ายจนไม่อาจข่มตาหลับลงในยามค่ำคืนได้...

อยู่เพียงลำพังจวบจนกระทั่งแสงสว่างส่องผ่านไปยังหัวใจดวงนั้น...

ถ้าเพียงแต่มันจะสามารถสัมผัสถึงท่วงทำนองอันสอดประสาน...และความรักได้


เราอยู่ตรงนี้...เพื่อใครสักคน

สิ่งที่เราทำได้มันอาจเล็กน้อยเหลือเกินก็จริง...

แต่แม้จะเป็นเพียงวินาทีเดียว เราก็ยังอยากเปลี่ยนน้ำตาทุกหยดบนโลกนี้ ให้กลายเป็นรอยยิ้ม...


ขอจงมีรัก...และก้าวเดินต่อไป...

พวกเราเชื่อเสมอมาว่าจะต้องสามารถถ่ายทอดความรู้สึกอันท่วมท้นนี้ออกไปจนได้

เรารู้ตั้งแต่ก่อนจะเกิดมา...ว่าวันหนึ่งเราจะพบกัน

รู้ว่าพวกเราจะได้มาตามหาความฝันร่วมกันในที่สุด


เวลาจะเดินต่อไป ท่ามกลางเสียงอันไพเราะเปี่ยมชีวิตชีวา...

แล้วเธอก็จะลืมเลือนทุกความเศร้าทั้งมวล ด้วยท่วงทำนองอันสอดประสานนี้

เธอจะอยู่เคียงข้างฉันเสมอ...

เพื่อคอยมอบความกล้า และความหวังให้กับฉัน


ขอบคุณนะ...ขอบคุณมาก สำหรับความรู้สึกอันสวยงามราวของขวัญล้ำค่าที่มีให้กันมาตลอด

เธอคือผู้ที่สอนให้ฉันรู้ว่า...การสนับสนุนกันและกัน และคอยดูแลกันและกัน...มันเป็นเช่นไร

และเพราะเธอฉันจึงรู้ว่า ฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว


ความรักที่ก่อตัวขึ้นอย่างเข้มแข็งนี้...

คือท่วงทำนองแห่งรักที่ฉันปรารถนาจะถ่ายทอดออกไป...เรื่อยไป...ตลอดไป และตลอดกาล โดยเริ่มต้นตรงนี้

ขอจงมีรัก...และก้าวเดินต่อไป...พวกเราเชื่อเสมอมาว่าจะต้องสามารถถ่ายทอดความรู้สึกอันท่วมท้นนี้ออกไปจนได้


เครดิต // บ้านแจ ณ. popcorn